เกิดดับ

เป็นอีกวันที่พลมีความรู้สึกแปลกๆ กับทุกอย่างที่ผ่านเข้ามาในชีวิต นั่นคือความรู้สึกไม่รู้ร้อนรู้หนาว นิ่ง เฉย ใส่ใจ แต่เหมือนจะไม่สนใจ มีคำว่าถูกต้อง และเหตุผล แต่ใจปฏิเสธคำว่าถูกใจหรือพอใจ

วันนี้พลถ่ายรายการสำหรับเดือนมกราคมปีหน้าครับ เนื่องจากพลจะไปญี่ปุ่นวันที่ 30 นี้ และกลับมากลางเดือน และหลังจากนั้น ก็มีอันต้องไปที่อื่นอีกเกือบสัปดาห์ ก็เลยต้องมีเทปล่วงหน้าไว้ พลถ่ายมาสามวันแล้วครับ วันนี้เป็นวันที่สาม ก่อนที่จะได้พักเพื่อไปถ่ายภาพนิ่งโฆษณาในวันพรุ่งนี้ ซึ่งดูเหมือนว่าจะเป็นวันที่ได้หยุด แต่ก็ไม่ได้ เมื่อตอนเย็นนี้ พลได้ได้ดูละครมาครับ เกิด ดับ ก็ไม่มีอะไรมาก ชื่อเรื่องบอกอยู่แล้วว่าเกี่ยวกับอะไร น้องๆ ที่เล่นเป็นเด็กรุ่นใหม่ ก็น่าชมไปอีกแบบ แต่สาเหตุใหญ่ที่ไปดู ก็คงจะเป็นเพราะคนคุ้นเคยเป็นคนทำ พลชอบสนับสนุนเพื่อน และให้กำลังใจเพื่อน พลว่าสังคมมีอยู่แค่นี้ ต้องรักกันเข้าไว้ เพื่อนๆ คนละครเหล่านี้ เป็นคนกลุ่มที่พลรู้สึกว่าเขาเสียสละตัวเองให้กับความฝันที่เขาเชื่อและรัก เพราะว่าถ้าเงินคือเป้าหมายใหญ่ของชีวิต คุณคงไม่มีละครแนวนี้ให้ดูหรอก พลชอบดูละคร เวลาที่พลล้า พลอยากอยู่ใกล้งานศิลปะ รูปแบบไหนก็ได้ พลชอบที่จะสัมผัสกับของที่มีจิตวิญญาณ มีหัวใจ มีมิติอีกมิติที่ให้สัมผัสมากกว่าสิ่งที่แค่มองด้วยตาเปล่า 

เกิด ดับ เกิด ดับ วงเวียนที่เรายังต้องพบต้องเจออีกนานเท่าไร

พลหายไปนานไม่ได้เขียน blog เพราะก่อนหน้านี้ blog มีปัญหาเล็กน้อย ตอนนี้แก้ได้แล้ว ก็เลยกลับมาเขียน และเมื่อไม่นานมานี้ พลได้พบกันน้องผู้ช่วยที่เคยทำงานกับพลมาก่อน พลรักน้องคนนี้มาก อายุเราจริงๆ แล้วห่างกันน้อยมาก แม้ว่าในระหว่างการทำงาน เราจะเข้ากันไม่ได้เท่าไรในเรื่องของความถูกต้องในการทำงาน แต่ในความเป็นพี่เป็นน้องแล้ว พลรักเขาสุดหัวใจ หลังจากที่เราแยกจากกัน เพราะการทำงานที่ไปด้วยกันไม่ได้ เราได้กลับมาเจอกันอีก สิ่งหนึ่งที่ทำให้พลอดยิ้มไม่ได้ ก็คือเมื่อพลรู้ว่าน้องอ่าน blog ของพลเสมอ พลจึงเชื่อว่า แม้ใน blog ของเรา อาจดูเหมือนมีเพื่อนกันอยู่แค่นี้ แต่จริงๆ ก็อาจจะมีคนที่รักเราคอยเฝ้ามองเราอยู่เช่นกัน

วันนี้เป็นวันที่พลเหนื่อย เหนื่อยกายครับ ทำอาหารแล้วหอบเป็นพักๆ ไม่รู้ว่าทำมากไปหรือเปล่า ยังบ่นกับน้องๆ เลยว่าสมัยทำรายการแรกๆ ยังตีไข่ขาวด้วยมืออยู่เลย ตอนนี้เครื่องตลอด กลัวหน้ามืด แรงมี แต่สภาพร่างกายไม่รู้เหมือนกัน มันเป็นคนละเรื่องกัน

วันนี้ พลได้ตรวจรูปของ Candyman เป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่จะแค่พยักหน้า บอกว่า ok แล้วก้พิมพ์ได้เลย ตื่นเต้นครับ ตื่นเต้นจริงๆ พลอยากให้ทุกคนมีความสุขกับหน้งสือเล่มนี้ 

วันนี้ ตอนถ่ายรายการ พี่เคน พิธีกรร่วมในรายการ ก็แวะมาหา เอา champagne มาให้ หนึ่งขวด ปกติ พลไม่ดื่มอะไรเท่าไรหรอกครับ เพราะรอบข้างไม่มีคนดื่มด้วย 555 แต่พลชอบ champagne ครับ ชอบมากเลย ปีๆ หนึ่ง จะดื่มสักสองสามครั้ง แต่ดื่มเป็นขวด 555 เคนเป็นเด็กน่ารัก มีอะไรมากเหลือเกิน แต่เหมือนยังเอาออกมาใช้ไม่หมด แต่ด้วยความน่ารักของเขา พลว่าเขาก็จะเก่งขึ้นทุกวันในรูปแบบของเขา ที่อาจจะต่างกับความคาดหวังของพล ก็อย่างที่พลพูดกับตัวเองเสมอ ของทุกอย่างมีความสวยงามในตัวของมันเอง เพียงแต่ใครจะมองให้เห็น

วันนี้ขอไปพักก่อนนะ ขอบคุณที่ทำให้ชีวิตพลสวยงามเหลือเกิน พลว่าการที่พลเขียนแล้วพวกคุณอ่าน มันไม่ได้เป็นเหตุบังเอิญ แต่มันมีเหตุผลอยู่ เหตุผลนั้น มันคืออะไรไม่รู้ แต่ที่แน่ๆ มันสวยงามเหลือเกิน ขอบคุณครับ

Posted in MEETING POINT | 2 Comments