วันสุดท้าย

ตื่นขึ้นมาอย่างงงๆ แล้วก็ลากตัวเอง ใส่กางเกงขาสั้นง่ายๆ กับเสื้อยืดแล้วก็ใส่หมวก ขับรถไปสปริงไหว้พระ และก็เลยแถมขนหนังสือทำอาหารจากที่ออฟฟิศกลับบ้านด้วย และก็ไปเอาของจากร้านมาเล็กน้อย เก็บไว้ใช้ถ่ายรายการ

หลังจากนั้น ก็จัดห้องทำงานที่บ้านให้เป็นที่เป็นทาง และในที่สุดก็เสร็จจนได้ ออกไปทานติมซำที่โรงแรม Evergreen วันนี้ลูกค้าเขาก็เยอะประมาณหนึ่ง ที่นี่เขามีดีที่อาหารอร่อย ส่วนอย่างอื่นก็โอเค มาตรฐานดี ทานเสร็จกลับบ้านก็แวะ starbuck กินกาแฟแก้วใหญ่อีกแก้ว

รู้สึกเหมือนพลไหมครับ พี่นี้บรรยากาศไม่คึกคัก ดูไม่รื่นเริงเหมือนทุกๆ ปี มานั่งวิเคราะห์เหตุการณ์ที่ผ่านมาในหนึ่งปี พลว่าปีนี้เป็นปีที่มีอะไรเกิดขึ้นเยอะแยะไปหมด ไม่ว่าสภาพภูมิอากาศ การเมือง เศรษฐกิจ สำหรับพล ก็ไม่กระทบมากเท่าไรหรอกครับ ร้านที่ Center World ไหม้ไปหน่งร้าน หลังจากเปิดได้สองสัปดาห์ แต่เชื่อไหมครับว่าพลไม่ได้รู้สึกเสียใจกับร้านที่ไหม้เลย แต่เสียใจกับการกระทำของมนุษย์มากกว่า เห็นพวกคนที่วางเพลิงแล้วสงสาร พลเชื่อในเรื่องเวรกรรม เชื่อในเรื่องทำดีได้ดี พลไม่ตัดสินใครทั้งสิ้น เพราะทุกคนตัดสินตัวเองอยู่แล้ว ทำอะไรก็ได้อย่างนั้นแหละ เดี๋ยวมาก็กลับมาถึงตัว ไม่รู้แบบนั้นก็รูปแบบหนึ่ง ไม่ได้แช่งนะครับ แต่นี่คือความจริง

เงินทองที่เสียไป เราหาใหม่ได้ครับ แต่ความรู้สึก จิตใจ เราต้องดูแลครับ พลใช้ความเข้าใจ คุยกับตัวเอง ไม่โกรธจริงๆ ผมเองคิดว่า แม้ว่าวันนี้ เราจะโดนเอาทุกอย่างไป เราก็ไม่หมดหนทาง

เคยคิดนะครับว่าถ้าตื่นขึ้นมา แล้วพบว่าตัวเองไม่มีอะไรเหลือ จะทำอะไรก่อน แล้วก็บอกตัวเองว่า ก่อนอื่นก็คงต้องเดินหางานแลกข้าวก่อน หลังจากนั้นพอเริ่มมีตังติดตัวเล็กน้อย ก็ค่อยหางานที่ดีขึ้น พอคิดได้อย่างนั้น ก็เลยรู้สึกว่าเงินไม่ใช่คำตอบสุดท้ายของชีวิต เพราะยังไงเราก็หาได้อยู่แล้ว เราไม่ใช่คนขี้เกียจ เราคือคนทำมาหากิน ชีวิตเราไม่จบง่ายๆ หรอกครับ

ในปีที่ผ่านมา พลได้ทำให้สิ่งที่พลรักมากที่สุด นั่นคือ รายการพลพรรคนักปรุง ที่มาถึงวันนี้ ก็หนึ่งปีแล้วครับ ออกหนังสือหนึ่งเล่ม Table Tales ซึ่งเป็นการรวมเล่มของแพรว เปิดร้านที่ Central World ที่ไหม้ไป ได้ทำรายการ Coffee Master ที่ต้องเลื่อนเพราะร้านไหม้ไปเช่นกัน ได้เป็น Presenter น้ำตาลลิน ได้เป็น Brand Ambassador ของ Le Cordon Bleu ต่อเป็นปีที่สอง เล่นละครเล็กๆ ที่ยิ่งใหญ่เหลือเกินในใจพล พระเจ้าเซ็ง เริ่มกิจการผลิตอาหารจากส่วนกลาง เปิดร้านใหม่ The Powder Room แต่งานที่พลทำ ก็ประสบความสำเร็จในระดับที่แตกต่างกันไป

หลายๆ คนคงสงสัยว่าทำอะไรเยอะแยะทำไม ถ้าไม่ทำ บางที่อาจมีเงิน มีเวลามากกว่านี้ก็ได้ ไม่รู้สิครับ พลไม่อยากเป็นแค่คนที่เกิดแล้วก็ตายไป โดยไม่ทิ้งอะไรไว้บนโลกนี้เลย เราก็ไม่รู้เหมือนกันนะ ว่าชาติหน้าเราต้องมาเกิดอีกหรือเปล่า แค่อยากทำวันนี้ให้มีค่า อยากเห็นสังคมดีขึ้น อยากเห็นคนที่ทำงานกับเรามีความเป็นอยู่ดีขึ้น ทั้งๆ ที่หลายครั้ง พลก็ต้องเสียใจกับการทุ่มเท เชื่อมั้ยครับ ปีที่ผ่านมา พลเสียน้องทีมงานที่ทำงานร่วมกับพลไปสองคน ท้ังสองคนคือคนที่พลรักเหมือนครอบครัว ไปไหนก็พาไปด้วยตลอด หนึ่งคน จากพลไปโดยไม่ลาสักคำ แต่พลเชื่อครับว่าเขาก็รักเรา แต่เขากลัวที่จะต้องบอกลา ไม่กล้า สิ่งที่เกิดขึ้น สอนพลให้รู้ว่า บางทีคนเราเลือกที่จะทำสิ่งที่ผิด เพราะความกลัว ความกลัวเกิดจากความไม่รู้ คิดไปเองทั้งนั้น แล้วก็ไปขยายมันให้ใหญ่ขึ้นอีก น่าสงสาร แทนที่คุณจะสามารถถนอมกันและกันไว้ได้ กลับต้องปล่อยให้จบลงด้วยแค่ความกลัว

ส่วนอีกคน คงจะเป็นพลเองที่ผิด ผิดที่บางที่เราชอบมอบอะไรให้กับคนที่เขาไม่พร้อมรับ หรือเขายังไม่มีบุญไม่มีปัญญาพอที่จะใช้มัน ไม่ได้ประชดนะครับ พลหมายความอย่างนั้นจริงๆ บางทีเราต้องยอมรับว่าคนเรามีปัญญาไม่เท่าเทียมกัน อันนี้ก็ขึ้นอยู่กับหลายๆ สิ่ง รวมทั้งความดีที่ทำมา การที่เรามอบอะไรให้เขา ในสิ่งที่เขาไม่พร้อมรับ บางครั้งอาจจะเป็นเหมือนมีดทิ่มแทงเขาเองได้ เมื่อเขาจากเราไป คนอื่นไม่ได้ดูแลเขาแบบที่เราดูแล แล้วเขาจะอยู่ได้หรือเปล่า

ทุกวันนี้ พลเป็นเหมือนคนที่ใจด้านชาสำหรับคนรอบข้าง แต่จริงๆ แล้วไม่ใช่นะครับ พลยังมีจิตใจเหมือนเดิม แต่พลเรียนรู้ที่จะเข้าใจ และยอมรับความเป็นจริงมากขึ้น พลยังคนหวังดีกับทุกคน แต่ไม่ได้หวังว่าจะได้ดี มีความหวังดีให้ แต่จะได้ดีหรือเปล่ามันอยู่ที่เขา เราจะได้ไม่ต้องผิดหวัง ถ้าสิ่งที่เราทำ เกิดประโยชน์ จุดประกายดีๆ ให้กับคนอื่น ก็เป็นสิ่งที่เพียงพอแล้ว

สำหรับอาชีพในวงการอาหาร พลพรรคนักปรุงเป็นรายการที่ทำให้พลแจ้งเกิดในฐานะคนทำอาหารได้อย่างสวยงาม พลไม่เคยคิดมาก่อนว่าคนทำอาหารคนหนึ่งที่ไม่ได้เก่งมากมายกว่าคนทำอาหารทั่วไป จะได้รับโอกาสที่ดีขนาดนี้ พลไม่เคยคิดว่าพลจะได้รับการตอบรับในฐานะคนทำอาหารอย่างดีถึงขนาดนี้ พลมองกลับไปที่เส้นทางการทำอาหารของพลเอง พลโตเร็วจนน่าตกใจครับ จนบางครั้งพลเองก็กลัว แต่ก็ใจความจริงใจเข้าสู้ พลเชื่อว่า ความจริงใจกับสิ่งที่ตัวเองทำเป็นสิ่งที่ดีที่สุด

พลต้องบอกตรงๆ อย่างไม่เสแสร้ง พลไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองเก่ง แต่รู้สึกว่าตัวเองยังต้องเรียนรู้อยู่ตลอดเวลา คนชอบบอกว่า อยากเก่งเหมือนพล พลมักจะตอบเขาว่า อย่าเก่งเหมือนเลย ต้องเก่งกว่าสิ ในความเป็นจริง เราไม่มีทางเหมือนกันหรอกครับ เราต่างคนก็มีทางที่ต่างกัน

พรุ่งนี้ก็จะขึ้นปีใหม่แล้ว คิดหรือวางแผนอะไรให้ตัวเองบ้างครับ พลอยากบอกว่า มันก็เป็นแค่อีกวัน ถ้าเราอยากทำอะไรดีๆ ให้กับตัวเองหรือคนรอบข้าง เราทำได้ทุกวันนะครับ

ปีใหม่นี้ขอให้ทุกคนมีแต่ความรักให้กันและกันนะครับ

This entry was posted in MEETING POINT. Bookmark the permalink.

9 Responses to วันสุดท้าย

  1. mejee says:

    Happy New Year naka P’ Phol!!
    ขอให้มีความสุข นะคะ
    จริงอยู่ที่ปีหนึ่งผ่านมาสิ้นสุด ในวันส่งท้ายปี
    เรามักมองย้อนกลับไปว่า ในหนึ่งปีมีอะไรเกิดกับเราบ้าง แน่นอน
    มันมีทั้งดีแล้วร้ายประปนกัน เราอาจ เรียกมัน เป็นประสบการณ์
    ประสบการที่สอนให้เรา เข้มแช็ง กับ เรื่องราวที่เกิดขึ้น
    คนมากมายผ่านเข้้ามาในชีวิต ก้มีทั้งดี และไม่ดี เช่นกัน เราก้คัดกรองคนที่เข้ามาในชีวิตเรา ให้มาเป็นส่วนหนึงของเรา แต่บางทีเราก้มักผิดหวังได้เช่นเดียวกัน กับคนที่เลือกมามีส่วนร่วมในชีวิต แต่มันก้สอนให้เรา ระวังตัว ในครั้งต่อไป ยิ่งคนเราเดี๋ยวนี้ แทบจะไม่มีความจริใจต่อกันเลย
    เราคบใครจริงใจกับใคร สิ่งตอบแทบ กลับมา ไม่สวยงามเลย ตรงข้ามกับสิ่งที่เรามอบให้เขา ไม่ใช้เราที่รู้สึกอย่างนี้แทบทุกคนก้มีความรู้สึกนี้เช่นกัน สิ่งที่ดีที่สุดของวันหนึ่งๆๆ ก้คงอยู่ที่เราทำวันนี้ของทุกๆวันให้ดีที่สุด ดีที่สุดสำหรับเราและคนรอบข้าง ยังงัยก้ ขอให้พี่พล เจอเเต่สิ่งดีๆๆ ในชีวิตนะค่ะ ทำในสิ่งที่รัก ให้ดีที่สุด

  2. Ginny says:

    ใช่ค่ะพี่พล Ginnyเห็นด้วยนะค้ะกับเรื่องที่พี่เล่าให้ฟังน่ะค่ะ คนเราถ้าขยันซะอย่างไม่มีวันอดตายอยู่แล้วค่ะ เรื่องเงิๆนทองๆก็เหมือนกันค่ะของแบบนี้มันเป็นของนอกกาย ถ้าเราไม่ท้อและตั้งใจยังไงก็หาใหม่ได้อยู่แล้วค่ะ ยังไงซะน้องก็ขอเป็นกำลังใจให้พี่พลมีแรงสู้กับทุกๆสิ่งที่พี่พลต้องเจอนะค้ะ

  3. modnaja says:

    ชอบรายการคุณพลมาก ๆ แล้วก็เพิ่งรู้ไม่นานว่ามีรายการนะครับ
    ก็จะพยายามติดตามบ่อยๆ แล้วยิ่งมีเว็บไซต์พลฟู๊ดมาเฟีย ยิ่งสะดวกมาก
    อัพเดท คุ๊กกี้ที่ทำล่าสุดเร็ว ๆ นะครับ
    ผมดูไม่ทันและจำไม่ได้แล้วว่าอะไร
    ขอให้มีความสุขตลอดปีครับคุณพล

  4. 55555 thank you krub สู้อยู่แล้ว

  5. Angel says:

    Angel ไม่สู้ค่ะ ยอมแพ้ อิอิ.. Happy New Year ka Ginny คิดถึงจัง

  6. Ginny says:

    จ้า…น้องGinnyก็คิดถึงAngleเหมือนกัน รวมทั้งพี่พลและชาวพลพรรคนักปรุงทู๊ก..ทุกคนด้วยน้าจ้าาาา

  7. Nong Nu says:

    อยากให้รายการพี่สอนทำขนมแบบ ขายได้อ่ะค่ะ แบบว่าขายได้ในราคาไม่แพงมาก เหบมาะสำหรับเด็กๆ และผู้ใหญ่วัยทำงานที่มีรายได้ไม่สูงน่ะค่ะ เศรษฐกิจแบบนี้ หนูอยากเปิดร้านขายขนมแบบราคาไม่แพงมากแต่ อร่อยค่ะ ขอบคุณค่ะ

  8. Som-o says:

    ชอบรายการคุณพลมากค่ะ ทุกอย่างที่ประกอบเป็นรายการนี้ ปราณีต คัดสรร ดูแล้วมีความสุขค่ะ ขอให้มีกำลังใจทำต่อไปเรื่อยๆ นะคะ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s